1. مواد و طراحی
عمر مفید کفش راهنمای آسانسور عمدتاً به مقاومت در برابر سایش مواد آستر کفش بستگی دارد. مواد متداول عبارتند از نایلون، پلاستیک سخت، پلی تترا فلوئورواتیلن تقویت شده با الیاف شیشه و غیره. سختی و زبری سطح ریل راهنما به طور مستقیم بر کاهش اصطکاک تأثیر می گذارد. زبری بیش از حد سطح باعث تسریع سایش آستر کفش می شود و زبری سطح بسیار کم به راحتی باعث سایش چسب به دلیل روانکاری ناکافی می شود. انحراف راستی ریل راهنما یا فاصله زیاد بین اتصالات باعث ایجاد نیروی ناهموار روی کفش راهنما و تشدید سایش موضعی می شود.
2. شرایط عملیاتی
هنگامی که آسانسور به طور مکرر اضافه بار می شود یا کابین بیش از حد بار می شود، فشار معمولی روی کفشک راهنما افزایش می یابد و گرمای اصطکاک انباشته شده منجر به تسریع خستگی مواد می شود. کفش راهنمای وزنه تعادل معمولاً به دلیل بار ثابت طولانی مدت با نرخ کمتری نسبت به کفش راهنمای خودرو پوشیده می شود. عمر کفش راهنما با دفعات استفاده بالا معمولاً 30 تا 50 درصد در مقایسه با آسانسورهای مسکونی کاهش می یابد.
3. تأثیر محیط خارجی
کفش راهنمای آسانسور شکست اکسیداسیون گریس را در یک محیط با دمای بالا تسریع می کند و دمای پایین باعث می شود که آستر نایلونی شکننده شده و ترک بخورد. یک محیط مرطوب یا نمک پاش می تواند به راحتی باعث زنگ زدن قطعات فلزی شود و یک محیط گرد و غبار نیاز به کاهش چرخه تمیز کردن به یک بار در ماه دارد. گازهای اسیدی در سایت های شیمیایی سطح ریل های راهنما را خورده می کنند، بنابراین ریل های راهنما از جنس استنلس استیل یا کفش های راهنمای روکش دار مخصوص مورد نیاز است.
