وقتی در پایین ترین نقطه را باز می کنید و به پایین نگاه می کنید، یک فرورفتگی بتنی می بینید که اکثر مسافران هرگز به آن فکر نمی کنند. آن فرورفتگی، گودال آسانسور است - فضایی کم‌عمق اما حیاتی بین کف پایین‌ترین ایستگاه و پایین بالابر. ماشین را در پایان سفر بالشتک می‌کند، ریل‌های راهنما را محکم می‌کند و به تکنسین‌ها فضایی برای کار می‌دهد. درست کردن پیت نه تنها بر انطباق کد، بلکه بر قابلیت اطمینان طولانی مدت هر جزء نصب شده در آن تأثیر می گذارد.
گودال آسانسور چیست؟
گودال آسانسور بخشی از بالابر زیر پایین ترین فرود است. این بر روی ردپای کامل راهرو گسترش یافته و معمولاً از بتن مسلح ساخته می شود. به عبارت ساده، فضای خزیدن زیر کابین آسانسور زمانی است که کابین روی بافرهای خود قرار می گیرد.
وظایف اصلی آن ساده است:
- فضای سکته مغزی را برای بافرهای زیر خودرو و وزنه تعادل فراهم کنید.
- انتهای دم ریل های راهنما و براکت ها را حمایت کنید.
- دستگاه‌های خانگی مانند فلکه تنش گاورنر سرعت و کلیدهای توقف پایین.
- به پرسنل تعمیر و نگهداری در حین بازرسی، امداد و نجات و خدمات معمول، یک منطقه امن برای ایستادن بدهید.
آسانسورهای کششی و هیدرولیک برای جذب ضربه های اضطراری و حفظ تراز مناسب ریل ها به این فضا وابسته هستند. برخی از بالابرهای خانگی پیچ‌دار را می‌توان با گودال کاهش‌یافته یا حتی بدون گودال نصب کرد، اما اکثر تاسیسات کششی و هیدرولیکی به یک گودال آماده با تلرانس‌های بتنی مطابق با نقشه‌های تامین‌کننده آسانسور نیاز دارند.
عمق گودال آسانسور و ملزومات بعدی
عمق دقیق گودال آسانسور چیزی نیست که بتوانید حدس بزنید. از سرعت نامی آسانسور، نوع بافر، ساختار زیر کابین و کد اعمال شده در منطقه شما محاسبه می شود. دو مرجع پرکاربرد ASME A17.1/CSA B44 در آمریکای شمالی و EN 81-20 در اروپا هستند. قانون کلیدی ساده است: هر چه ماشین سریعتر حرکت کند، ضربه بافر بیشتری مورد نیاز است و بنابراین گودال باید عمیق‌تر باشد.
برای ساختمان های معمولی کم ارتفاع و متوسط، محدوده عمق عملی زیر رایج است. آنها جایگزینی برای طرح تایید شده سازنده آسانسور نیستند، اما به شما این حس را می دهند که برای چه چیزی باید برنامه ریزی کنید.
یک گودال کم عمق یکی از رایج ترین دلایلی است که ساختمان های موجود نمی توانند به راحتی با آسانسور جدید سوار شوند. اگر عمق گودال کافی نباشد، بافر را نمی توان در ارتفاع صحیح نصب کرد، خودرو یا وزنه تعادل ممکن است در شرایط سرعت بیش از حد کف را لمس کند و بازرسان نصب را رد کنند. به همین دلیل است که پیمانکاران مجرب آسانسور همیشه قبل از ریختن بتن، عمق گودال را با تامین کننده تجهیزات هماهنگ می کنند.
روند زیر برای آسانسورهای کششی با بافر روغن معمول است: سرعت نامی بیشتر به معنای طول ضربه بیشتر و گودال عمیق تر است.
چه چیزی در داخل گودال آسانسور زندگی می کند؟
یک گودال خوش ساخت هرگز خالی نمی ماند. در داخل آن تعداد انگشت شماری از قطعات را خواهید یافت که هر بار که آسانسور کار می کند با هم کار می کنند:
- واحدهای بافر (روغن یا پلی اورتان) در زیر ماشین و وزنه تعادل؛
- دم راه آهن و براکت های ثابت.
- کفش ها یا غلطک های راهنما در سمت وزنه تعادل و خودرو.
- فنجان های روغنی که سطح ریل را روان می کنند.
- نوار تنش گاورنر سرعت;
- سوئیچ های سفر پایین و کنترل های بازرسی؛
- پمپ مخزن که در آن آب زیرزمینی خطر دارد.
- نردبان و نورپردازی.
کفش راهنما و فنجان روغن
کفش های راهنما، خودرو و وزنه تعادل را روی ریل ها در یک راستا نگه می دارند. کفش های کشویی از آسترهای قابل تعویض استفاده می کنند، در حالی که کفش های راهنمای غلتکی از غلتک های لاستیکی استفاده می کنند. فنجان های روغن مخازن کوچکی هستند که در نزدیکی صفحه راه آهن نصب شده اند. آنها روان کننده را روی ریل می ریزند تا سایش و صدا را کاهش دهند. کفش های راهنمای فرسوده باعث لرزش، ضربه زدن و در نهایت امتیاز دهی به ریل می شوند. اگر فنجان روغن خشک شود، ماشین می تواند جیرجیر کند و آستر کفش خیلی سریعتر فرسوده می شود. به همین دلیل است که این لوازم جانبی کوچک در هر لیست بازرسی جدی گودال قرار دارند.
اگر می خواهید بفهمید که چرا یک لیوان روغن سزاوار توجه است، مقاله ما در مورد لیوان روغن آسانسور را بخوانید. و وقتی زمان تعویض کفش‌های فرسوده فرا می‌رسد، انتخاب مدل صحیح هم برای راحتی و هم برای ایمنی بسیار مهم است - برای دیدن انواع کشویی و غلتکی برای سرعت‌ها و پروفیل‌های ریلی مختلف، محدوده کفش‌های راهنمای ما را مرور کنید.
فنجان روغن آسانسور FKD-9098 برای روانکاری صاف بافر این فنجان روغن مربوط به سیستم بافری است که در بالا بحث شد، جایی که اجزای تمیز و خشک برای توقف ایمن ضروری هستند. در اینجا ارزش آن را دارد که به عنوان جایگزین یا قطعه یدکی در طول تعمیر و نگهداری بافر بررسی شود. مشاهده محصول → بافرها و وسایل ایمنی
بافرها آخرین خط حفاظتی هستند. بافر روغن از پیستونی استفاده می کند که سرعت خودرو را به آرامی کاهش می دهد. یک بافر پلی اورتان برای سرعت های بسیار پایین استفاده می شود. در بالای آنها سوئیچ های پایینی قرار دارند که هنگام ورود خودرو به محدوده نهایی، کنترل کننده را قطع می کنند. همه این وسایل باید تمیز، خشک و به درستی تنظیم شوند. یک قطعه کوچک زباله یا یک درزگیر نشتی می تواند ویژگی های فشرده سازی را تغییر دهد و یک توقف ناامن ایجاد کند.
عایق رطوبتی و زهکشی چاله آسانسور
از آنجایی که گودال زیر درجه قرار دارد، یکی از آسیب پذیرترین مناطق در برابر آب در ساختمان است. آب‌های زیرزمینی از طریق ترک‌ها، درزهای سرد، نفوذ لوله‌ها یا صرفاً با عمل مویرگی از طریق بتن متخلخل وارد می‌شوند. اگر گودال محافظت نشود، رطوبت باعث زنگ زدن قطعات بافر، خوردگی کلیدهای الکتریکی، ایجاد یک لایه لغزنده روی زمین و در نهایت خرابی عمده قطعات می شود.
مطمئن ترین راه حل، عایق رطوبتی طرف مثبت است که در خارج از دیواره های گودال در حین ساخت و ساز اعمال می شود. برای پروژه‌های مقاوم‌سازی، پوشش‌های سیمانی یا کریستالی با سمت منفی را می‌توان از داخل اعمال کرد و یک تشک زهکشی یا پمپ مخزن خط دفاعی دوم را اضافه می‌کند. عایق رطوبتی کریستالی مخصوصاً در گودال های بتنی مفید است زیرا ترک های خط مو را خود ترمیم می کند، اما باید روی یک بستر سالم اعمال شود. تزریق ترک و تعمیر ساختاری در درجه اول قرار دارند. پوشش به تنهایی نشت فعال را از طریق یک ترک متحرک متوقف نمی کند.
یک گودال زیرزمینی با یک پمپ شناور یک افزونگی عملی در مناطقی با آب زیرزمینی بالا است. پمپ باید زنگ هشدار و باتری پشتیبان داشته باشد، زیرا یک گودال آب گرفتگی در هنگام قطع برق یک خطر جدی ایمنی است.
بازرسی گودال: چک لیست تعمیر و نگهداری
OSHA در بسیاری از موارد چاله های آسانسور را به عنوان فضاهای محدود مورد نیاز برای مجوز در نظر می گیرد. آنها عمیق هستند، ورود و خروج محدودی دارند و خطرات الکتریکی و مکانیکی دارند. قبل از اینکه کسی وارد یک گودال شود، آسانسور باید قفل شود و اگر دلیلی برای شک در کیفیت هوا وجود دارد، باید جو را آزمایش کرد.
در یک بازرسی معمولی، به این موارد توجه کنید:
- آب ایستاده یا باقی مانده روغن روی زمین؛
- وضعیت بافر: ترک، سطح سیال و نصب مطمئن.
- سایش کفش راهنما: سطح کار را بررسی کنید و آستر را زمانی که کمتر از حداقل ضخامت سازنده است تعویض کنید.
- فنجان های روغن: در صورت خالی بودن دوباره پر کنید و هر سرریزی که گرد و غبار را جذب می کند تمیز کنید.
- پیچ تنش گاورنر سرعت و سستی طناب.
- سوئیچ های مسافرتی پایین، سیم کشی و روشنایی؛
- وضعیت نردبان و سوئیچ پیت استاپ.
تعویض آسترهای کفش فرسوده یک راه حل سریع و کم هزینه است که اجرای نرم را بازیابی می کند و از تماس فولاد با فولاد جلوگیری می کند. همیشه از آستری متناسب با نوع ریل و بدنه کفش خود استفاده کنید. یک بوت بوت جهانی از یک تامین کننده قابل اعتماد قطعات آسانسور یک راه آسان برای نگه داشتن انبار کوچک برای تعمیر و نگهداری برنامه ریزی شده است.
آستر کفش راهنمای آسانسور FKD-T001 با گزینه های ضخامت چندگانه این آستر که برای کاهش اصطکاک بین ریل راهنما و آستر کفش طراحی شده است، در گزینه های عرض 120 میلی متر و ضخامت 5 تا 16 میلی متر عرضه می شود. هنگام تعویض آسترهای فرسوده برای جلوگیری از تماس فولاد با فولاد مفید است. مشاهده محصول → 
